Sukces w Pracy i w Rodzinie
- Szczegóły
- Kategoria: Gospodarka
- Opublikowano: czwartek, 05, styczeń 2012 07:40
„Sukces w Pracy = Sukces w Rodzinie?” pod takim hasłem odbyła się w Warszawie 27 października 2011 roku II Konferencja dla Liderów Biznesu. Celem spotkania było otwarcie dyskusji nad odpowiedzialnością biznesu za nie tylko transformację gospodarczą, ale również za przyjęcie funkcji „Agenta Zmiany” w kontekście transformacji społecznej i wzięcie odpowiedzialności za kształtowanie odpowiednich wzorców i rozwój młodego pokolenia postrzeganego jako przyszły kapitał społeczny.
Organizowana przez Fundację Humanites – Sztuka Wychowania konferencja zgromadziła wybitne postaci świata biznesu, a także znanych i cenionych specjalistów i ekspertów w dziedzinie psychologii i socjologii. Gościem specjalnym konferencji była psycholog dr Dagmar O’Connor – autorytet w zakresie więzi rodzinnych i relacji partnerskich.
Fundacja Humanites – Sztuka Wychowania zorganizowała II Konferencję dla Liderów Biznesu poświęconą relacjom w rodzinie i kształtowaniu młodego pokolenia, jako przyszłych liderów wartości. Celem konferencji było zainicjowanie społecznej dyskusji nad odpowiedzialnością biznesu za kształtowanie odpowiednich wzorców dla przyszłego kapitału społecznego. Tematem przewodnim spotkania było harmonijne połączenie i współistnienie dwóch światów: zawodowego i prywatnego poprzez konieczność wzięcia odpowiedzialności przez biznes za zrównoważony rozwój pracowników, którzy poza pracą pełnią istotne funkcje społeczne jako rodzice i członkowie danej społeczności.
„Liderzy Biznesu są odpowiedzialni za wyniki finansowe zarządzanych przez siebie przedsiębiorstw, ale również, a może przede wszystkim za ludzi, którymi na co dzień zarządzają. Zarządzając ludźmi kształtują także ich wzorce zachowań, a poprzez to mają duży realny wpływ na życie swoich pracowników, nie tylko zawodowe. Docierające do nas wszystkich informacje o wzrastającej przemocy, agresji, problemach wychowawczych czy edukacyjnych dzieci i młodzieży, powinny być przedmiotem refleksji i troski Liderów Biznesu w ramach ich społecznej odpowiedzialności za jakość życia nie tylko swoich pracowników, ale także ich rodzin, czy szeroko rozumianego środowiska społecznego”, komentuje konferencję Zofia Dzik, Prezes fundacji Humanites – Sztuka Wychowania.
II Konferencja dla Liderów Biznesu zgromadziła wybitne postaci świata biznesu, a także znanych i cenionych ekspertów i specjalistów z zakresu psychologii i socjologii. Wśród przedstawicieli świata biznesu na kongresie byli obecni, między innymi, Profesor Janusz Czapiński, Olga Grygier-Siddons, Prezes Zarządu PwC Polska, Beata Mońka, Prezes Zarządu stacji Canal Plus, Profesor Andrzej Blikle, współwłaściciel firmy Blikle, Zbigniew Derdziuk, Prezes Zarządu ZUS, Andrzej Klesyk, Prezes Zarządu Grupy PZU, Sławomir Sikora, Prezes Zarządu Citi Handlowy, a także Paweł Smoleń, Dyrektor Strategii i Rozwoju Grupy Vattenfall Central Europe.
Ostatnich 20 lat przyniosło szereg pozytywnych zmian w kontekście budowy gospodarki rynkowej. Proces ten związany był również z szeregiem zmian społecznych, jak rozpad rodziny wielopokoleniowej, migracja zarobkowa, rozwój konsumpcjonizmu i massmediów. Na ciągłe życie w biegu współczesnego człowieka nakłada się duża zmienność otoczenia, co słusznie zauważył Peter Berstein w swojej książce „Przeciw Bogom”, nazywając nasze czasy „Erą Niepewności”. Wszystko to zaowocowało rozpadem dotychczasowego modelu rodziny, który funkcjonował w miarę niezmiennie przez ostatnie tysiące lat i sprowadził współczesną rodzinę do roli „Firmy” z ogromnym deficytem czasu na rzeczywiste budowanie więzi. Kryzys więzi skutkuje wzrastającą liczbą rozpadających się związków, rosnącą skalą wyzwań wychowawczych i ogólnym poczuciem zagubienia współczesnego człowieka. Zaburzenie funkcjonowania rodziny jako generatora odpowiednich wzorców sprawia, że z coraz większym niepokojem obserwujemy system wartości młodego pokolenia, poziom jego zaangażowania i jego zdolność do budowy trwałych relacji w życiu prywatnym i zawodowym. Negatywne skutki zmian sposobu życia i pracy na życie rodzinne i prywatne zostały zauważone w krajach rozwiniętych już w latach 90-tych. Od tego czasu pracodawcy wprowadzili szereg rozwiązań, typu elastyczny czas pracy, telepraca, skompresowany tydzień pracy, mających na celu wsparcie pracowników w lepszym równoważeniu pracy i życia prywatnego (work life balance). Po latach okazuje się jednak, że rozwiązania te nie są wystarczające i pomimo stałych wysiłków pracodawców nie owocują wzrastającym zaangażowaniem pracowników oraz zmniejszającą się skalą problemów w życiu prywatnym. Główny problem dotychczasowych rozwiązań tkwi w tym, że wysiłek został skupiony na nauce pracowników zarządzania czasem i efektywnością bez odpowiedzi na pytania czy człowiek potrafi w pierwszej kolejności zarządzać sobą. Osiągnięcie tego celu wymaga zatem zwrócenia uwagi na absolutny brak równowagi pomiędzy skalą naszego rozwoju zawodowego a prywatnego obejmującego rozwój osobisty danej osoby – jego zdrowie fizyczne i psychiczne. Chętnie inwestujemy w swój rozwój zawodowy a jednocześnie uważamy, iż wiedza w życiu prywatnym jest wiedzą wrodzoną, nie poświęcając w ogóle czasu na nasz personalny rozwój jako człowieka, jako ojca, matki, męża, żony, a w tych rolach w pierwszej kolejności kształtujemy wzorce dla swoich dzieci – przyszłego kapitału społecznego - przekazując im określony system wartości.
Sukces w Pracy = Sukces w Rodzinie?
Badania socjologiczne i psychologiczne potwierdzają, że rodzina jest dla każdego z nas jedną
z najważniejszych wartości, a równocześnie w codziennej praktyce bardzo często to nie rodzinie, a pracy oddajemy całych siebie. Jak zatem pogodzić pasję i oddanie pracy z zaangażowaniem w życie rodzinne, rozwijaniem i utrzymywaniem właściwych relacji w życiu prywatnym, z prawdziwym dialogiem z życiowym partnerem czy dorastającymi dziećmi? Te i inne pytania były przedmiotem wykładów i dyskusji uczestników konferencji.
„Z sukcesem dokonaliśmy transformacji gospodarczej, ale czy rzeczywiście dokonaliśmy równie udanej transformacji społecznej? Czy w nowej rzeczywistości ukształtowanej przez takie zjawiska jak: rozpad rodziny wielopokoleniowej, migracja zarobkowa, życie w biegu, konsumpcjonizm, rozwój massmediów stworzyliśmy nowy model rodziny, która rozwija nas emocjonalnie i jest bazą dla wartościowego rozwoju młodego pokolenia oraz wsparciem dla starzejących się rodziców mieszkających najczęściej daleko od swoich dzieci? Czy też jest raczej często źródłem frustracji spowodowanej brakiem dialogu między małżonkami, partnerami co skutkuje rosnącą skalą rozwodów oraz rosnącymi wyzwaniami wychowawczymi? Dalsza praca nad transformacją społeczną wymaga zatem od liderów wsparcia społeczeństwa w wypracowaniu nowego modelu rodziny i wspierania zaniedbanego w ostatnich latach, zrównoważonego rozwoju pracowników, co potwierdzają również uczestnicy dzisiejszego wydarzenia” podsumowała konferencję Prezes Zofia Dzik.
Więcej informacji:
